Nadat we gisteravond in Page waren aangekomen, hebben we via het hotel een tour laten boeken voor een rondleiding door de Antelope Canyon. Ook deze canyon wordt door de Indianen beheerd (en uitgebuit). De canyon is met name een trekpleister vanwege de verschillende kleuren en vormen die er binnen de grotverschijnen door de verschillende manieren waarop het licht binnenvalt, gedurende de dag. De tour van 12.30u is daarbij het meest gewild, vanwege de stand van de zon op en rond dat tijdstip. Helaas was deze tour al volledig volgeboekt voor morgen. Als alternatief schreven we ons in voor de tour van 9.30u. Een kwartiertje vantevoren moesten we ons melden. Netjes op tijd kwamen we vandaag bij de balie aan, met de mededeling dat we wilden inchecken voor de tour. Een beetje verrast kregen we het antwoord dat we dan over een uurtje pas hier hoefden te zijn...huh? Wijzend naar de klok kwamen we erachter dat we helemaal vergeten waar dat we bij de overgang van Utah naar Arizona weer een timezone hadden doorkruist. We waren dus een uur te vroeg...stom!

Na dan maar op ons gemak een broodje te hebben gegeten bij Subway, konden we een uur later alsnog inchecken. Na een ritje van een kwartier achterin zo'n enorme truck kwamen we bij de Canyon aan. Samen met ongeveer 7 of 8 groepen samen...Eén voor één liepen de groepen de canyon in met hun gids. Volgens een strak schema werkte elke gids zijn verhaal af zodat we met zijn allen zo snel mogelijk weer konden doorlopen om plaats te maken voor de volgende groep. Echt veel tijd om alles goed te bekijken en leuke foto's te maken was er dus niet. Beetje jammer, want de Antelope Canyon is wel erg mooi om te zien. Na een goed half uur stonden we met onze groep weer aan het einde, en kregen we precies 4 minuten om dezelfde route door de smalle gangen terug te lopen om nog enkele foto's te maken, daarna zou de truck weer terugrijden. Naja, nog enkele kiekjes met nu anders binnenvallende lichtstralen wilden nog net lukken, maar helaas niet helemaal zoals gehoopt.

Eenmaal terug bij de opstapplek, stapten we in de auto en hebben zijn we een kijkje gaan nemen bij Lake Powell, een enorm meer waarop veel watersport wordt beoefend en de Glen Canyon Dam, de dam die het water van Lake Powell tegenhoudt. Hopelijk is dit ook slechts een klein voorproefje op de Hooverdam die nog op het programma staat. Na eenvrij kort kijkje te hebben genomen en een lekker ijsje te hebben gegeten om een beetje af te koelen van de enorme hitte vandaag (weer ruim 35C) was het tijd voor de laatste stop rondom Page; de Horsehoe Bend. Helaas bleek de cameraniet mee te werken;beide batterijen waren leeg. Nancy beweerde ze beiden volledig opgeladen te hebben, dus we zullen het er maar op houden dat de hitte ervoor gezorgd heeft dat ze leeggetrokken zijn...

Keuze was dus om dan maar geen foto's te maken de rest van de dag, of toch maar even ergens te stoppen om één van de batterijen op te laden. Dat werd detweede optie, en dus hebben we nog even gezellig een half uurtje van de middag doorgebracht in de lobby van ons hotel van afgelopen nacht. We hadden hierna in elk geval nog voldoende energie om enkele foto's te kunnen maken. Achteraf ook de goede keuze, want de Horsehoe Bend bleek later vanmiddag een schitterend uitkijkpunt, waarvan we blij zijn dat we er ook wat foto's van hebben kunnen schieten.

De rest van de middag besloten we te gebruiken om de rit naar de Grand Canyon af te leggen. Een kleine 3 uur hadden we er voor nodig om vanuit Page in onze Lodge aan te komen midden in het Nationale Park. De eerste indrukken van zowel de Grand Canyon als het NP, als van onze lodge aan de rand van één van de kloven, zijn in elk geval super! Morgen meer hierover...