Vegas, baby!! Gisteravond waren we al in de stad aangekomen. Na een rit vanuit Death Valley, reden we een behoorlijke tijd door de woestijn waar slechts zo nu een dan een dorpje uit het niets verscheen, maar verder alleen maar duisternis. Dit totdat we Las Vegas naderden. In de middle of nowhere zagen we van een afstandje alleen maar enorm veel licht en grote gebouwen verschijnen. Jawel hoor, hier is ie dan; Sin City!

Na vrij eenvoudig aangekomen te zijn bij de parkeergarage van het hotel, konden we direct kennis maken met de enorme chaos die hier 's avonds heerst. Met de koffers achter ons aan slepend, stapten we de lift van de garage in op weg naar de lobby. Bij het uitstappen van de lift, stonden we echter midden in het casino tussen een enorme massa aan mensen. Naja, maar even doorlopen en dan zullen we de lobby wel zien liggen. Nou, na een minuutje of 5 bleek niks minder waar. Nog steeds liepen we door het casino...

Na aan één van de medewerkers maar even de weg gevraagd te hebben, werden we door diverse gangen met restaurantjes, winkels, clubs en barretjes heen gestuurd en ongeveer 15 minuten nadat we de lift uit stapten, kwamen we dan eindelijk in de lobby aan. Sjezus wat een enorm gebouw. En gelukkig hadden we niet nog spullen in de auto liggen...dus daarna nog maar een 2e keer onze weg door het doolhof zien te vinden. Onderweg probeerden we nog iets te eten te scoren.Een lekkere steak ging er nog wel in, maar op de menukaart in het steakhouse waar we langs liepen stond geen enkel stukkie vlees voor onder de $60...met uiteindelijk een bakje nacho's bij een kleiner barretje in hethotel/casino hebben we ons dus maar tevreden gesteld.

Allemaal hectisch, hectisch in elk geval. Maar eenmaal op de kamer aangekomen (na overigens een upgrade te hebben afgeslagen waarbij we een nog luxere kamer voor $200 per nacht extra, ipv de normale prijs van $2000, konden nemen), waren we dit alweer vergeten. Mede ook vanwege de moeheid na een lange dag.

Na vandaag wakker te zijn geworden in ons keizerlijke bed, werd het tijd om de stad te gaan bekijken (al had Jordy stiekem andere ideëen in dit pokerparadijs...

). We zijn eerst een stukje over de Strip gaan lopen om enkele hotels te gaan zien. Hoewel overdag allemaal iets minder sprankelend dan 's avonds, zijn het echt allemaal megacomplexen met allemaal hun eigen thema. Sommigen zijn we ook van binnen gaan bekijken, waarbij we bij het MGM Grand kregen te horen dat hun leeuw sinds begin van dit jaar met pensioen is gegaan. Jammer.

Inmiddels al flink hongerig geworden gingen we op zoek naar een goede lunch. Enigszins nieuwsgierig naar de enorme lunchbuffets besloten we bij The Bellagio te gaan kijken. Hier kon je voor zo'n $20 pp onbeperkt van ruim 70 gerechten eten. Helaas bleken we niet de enige te zijn die dit wilden proberen. De enorme wachtrij hebben we overgeslagen en zijn bij een van de vele overige restaurants in dit hotel gaan eten. Prima gesmaakt, voor in tegenstelling tot in ons eigen hotel, wel normale prijzen.

Na daarna nog een uurtje over de Strip te zijn gesloft, besloten we nog kaartjes op de kop te gaan tikken voor een leuke show voor vanavond. Vooraf hadden we thuis al tickets proberen te kopen voor de Blue Man Group, maar de boeking wilde helaas niet lukken. Bij een ticketbox die alle restkaarten verkoopt van alle shows die diezelfde dag nog in Las Vegas worden gespeeld, konden we alsnog kaarten krijgen voor deze show. Deze keer echter voor net iets meer dan de helft van de oorspronkelijke prijs...

De plannen voor vanavond stonden dus vast. Aangezien het enorm warm was vandaag (ruim 35C), vonden we dat we wel een duikje in het zwembad hadden verdiend. Dus terug naar ons hotel, zwemkleren aan, en de zoektocht naar het zwembad starten. Wederom door het casino (waar je ook naartoe wilt in het hotel, hier word je dus echt altijd doorheen geleid - en de verleiding bij Jordy om een potje te gokken liep op hoor!!) vonden we de weg sneller dan verwacht. Een prima zwembad, geheel in de stijl van het hotel. Sjiek hoor. Effe lekker weglezende verhaaltjes uit de Panorama en Nieuwe Revu afgewerkt(is toch even wat anders dan al die reisboekjes en -gidsen) en lekker van het zonnetje en het zwembad genoten.

's Avonds stond dus de Blue Man Group op het programma. De show werd gespeeld in The Venetian, waar we dus ook gelijk een kijkje konden nemen. Wat een geweldig hotel ook. Met gondels en het San Marcoplein tot in vele details nagebouwd. De gondels lagen nu stil in het water, maar overdag schijn je er dus echt een tochtje me door de kanalen die door het hotel lopen te kunnen maken. Op het San Marco plein is het plafond zo geschilderd, dat je zelfs na zonsondergang denkt dat je buiten staat. Bizar hoor, maar wel leuk!

Wat we precies van de show moesten gaan verwachten, wisten we eigenlijk allebei niet helemaal. Korte flmpjes op Youtube vonden we beiden wel leuk, met flink wat slagwerk en rare blauwe mannetjes. Op onze stoelen lagen bij binnenkomst van de zaal al poncho's klaar ter bescherming (dat gold voor de gehele eerste 5 of 6 rijen)...

De show begon direct goed met 3 springende blauwe gasten (niet de smurfen overigens), met hard slagwerk. In hoog tempo werden de verschillende onderdelen van de show afgewerkt. De interactie met het publiek was groot en ging gepaard met de nodige humor, waarbij ook behoorlijk wat verfballen over het podium (en soms richting het publiek, vandaar de poncho's...) vlogen. Het was in elk geval een hele aparte show, die we allebei overigens erg leuk vonden. Hoewel het inmiddels al behoorlijk laat was geworden en we morgen eigenlijk al vroeg richting Zion wilden rijden, moest er toch nog even een beetje tijd vrij gemaakt worden om onderweg naar ons hotel een paar gokjes te wagen (jullie snappen dat dit initiatief volledig bij Nancy vandaan kwam). Na weinig (lees: geen) succes, besloten we het inderdaad bij een korte poging te houden. Nu naar bed om morgen weer de bergschoenen aan te trekken in Zion. Welterusten!